Goud voor Wüst op 1.500 meterIreen Wüst heeft zondag (plaatselijke tijd) verrassend de olympische titel op de 1.500 meter op haar naam gebracht. De Nederlandse schaatsster liet in de Richmond Olympic met 1.56,89 iedereen achter zich.
Ireen Wüst passeert haar coach tijdens haar gouden race op de 1500 meter.
(Foto AP)
Video - Bekijk de gouden race van Ireen Wüst (NOS)
http://nos.nl/os2010/artikel/138787-wus ... meter.htmlRichmond, 22 febr. Ze had zich nog zo voorgenomen niet te huilen. Tot Ireen Wüst gisteren met goud om de nek tussen de Canadese Kristina Groves (zilver) en de Tsjechische Martina Sáblíková op het bovenste treetje van het erepodium stond bij de huldiging van de olympische 1.500 meter, voor de verandering eens op de ijsbaan en niet op Medal Plaza.
Na de drie kilometer van vier jaar geleden in Turijn nu in Vancouver opnieuw goud. En daar kwamen de tranen. „Turijn was geweldig mooi, maar deze is nog mooier. Toen wist ik nog niet wat verliezen was. Nu heb ik beide kanten van de medaille gezien.”
Met een meedogenloze zelfanalyse legde Wüst (23) de basis voor haar nieuwe gouden succes al in de afgelopen zomer. Vier jaar geleden ging het allemaal vanzelf, vertelde ze voor de start van het schaatsseizoen openhartig in café Fam in Erfurt.
Als underdog verraste ze met olympisch goud en begon een periode van ‘keigaaf knallen’. Een jaar later haalde ze haar hoogste niveau ooit, bij het WK allround in Heerenveen. Ze maakte een eind aan de hegemonie van Anni Friesinger en Cindy Klassen, was de evenknie van Sven Kramer bij de mannen. ‘Campione, campione’, bleef het publiek zingen.
De omslag kwam toen ze in 2008 haar wereldtitel verloor aan ploeggenote Pauline van Deutekom. Ze wilde ‘knallen’ op de WK afstanden, maar woog op dat moment nog slechts 57 in plaats van haar gebruikelijke 65 kilo. Daarmee begon ze aan de zware zomertraining, maar inhouden was er niet bij.
In de winter valt ze van de ene ellende in de andere. Vijf antibioticakuren gaan in het zieke en vermoeide lichaam. Tijdens wedstrijden is ze in haar hoofd vaak drie slagen verder dan haar benen kunnen. „Ik ging als een slak over het ijs.”
Haar vader stapte in 1997 uit in de Elfstedentocht. Dat zal haar nooit gebeuren. Wüst wringt er nog een derde plaats uit bij de WK allround in Hamar, zilver op de 1.500 meter bij de WK afstanden in Vancouver. „Als ik iets voor ogen heb, wil ik het bereiken. Koste wat het kost”. Al is de prijs haar gezondheid. „Mijn gevoel was weg. Alle grenzen zijn zover verschoven. Heel bizar. Je functioneert wel, maar je weet niet meer hoe je je voelt.”
Precies op dat moment, na het afgelopen seizoen, begint de strijd om nieuw olympisch goud. Een operatie aan de amandelen maakt rust onvermijdelijk. In nauw overleg met coach Gerard Kemkers wordt de training voorzichtig opgebouwd en wekelijks bijgehouden in een verslag.
„Ik ben mezelf behoorlijk tegengekomen”, concludeert ze op trainingskamp in Erfurt. Met stralende ogen en vol vertrouwen. „Misschien blijkt zilver in Vancouver emotioneel wel meer waard dan goud in Turijn. Ik heb in elk geval al gewonnen van mezelf.”
In de Richmond Oval blijkt het lichaam in trainingen goed. De 3.000 (zevende na een snelle start) en 1.000 meter (achtste met de snelste slotronde) geven een narrig gevoel. „Ik ben de afgelopen twee jaar nooit beter geweest”, zegt ze tegen haar broer.
Op de 1.500 meter heeft ze het minste verval van iedereen (1,2 seconde per ronde) en blijft ze tot de laatste meter technisch goed rijden, om uit te komen op 1.56,89. In de rit na haar breekt Groves in de slotfase: 1.57,14. „Karakter, techniek en lichaam”, straalde Wüst, die na afloop vriendin en familie omhelsde. „Vandaag kwam het allemaal weer samen.”
http://www.nrc.nl/sport/article2489055. ... 1500_meter